براي پهلواني‌هاي احمد آقا
فراموش نمي‌كنم كه سال‌ها پيش احمدآقا كه زندان بود، محاكمه‌ي آقاي مسعود بهنود در دادگاه جريان داشت. آنها را با هم و به‌دليل نوشته‌هايشان در روزنامه‌هاي تازه ‌تأسيس بعد از دوم خرداد گرفته بودند. آذر ماه 1379 بود و نماينده‌ي مدعي‌العموم در دادگاه بهنود اعلام كرد كه از منزل او به هنگام دستگيري «مواد مخدر، مشروبات الكلي و نيز آلات قمار» كشف شده است! احمد آقا از زندان نامه‌اي به رئيس قوه قضائيه نوشت و با اشاره به اينكه بهنود به دليلي ديگر - نوشته‌هايش در روزنامه‌ها- بازداشت شده از ذكر چنين اتهاماتي در دادنامه اظهار شگفتي كرد و آن‌را خلاف اخلاق، قانون و شرع دانست. او به شاهرودي يادآوري كرده بود كه شاگرد فقيهي چون آيت‌الله محمد باقرصدر است وامروز چگونه به چنين ستم‌هايي رضايت مي‌دهد؟
هرگز اين نامه را فراموش نكرده‌ام. پهلواني زيدآبادي را نيز! او خود در زندان بود و در دفاع از زنداني‌اي ديگر به شاهرودي نامه مي‌نوشت و ديگران كه آزاد بودند سكوت كرده بودند و منتظر فرجام كار.
همان وقت‌ها بود كه احمد آقا اعتصاب غذا كرده بود و معترض بود به نحوه‌ي نگهداريش در زندان و انجمن دفاع از آزادي مطبوعات و خيلي‌هاي ديگر خواستار پايان اعتصاب غذاي او بودند و همه نگران جانش. نامه‌اي فرستاد از زندان و شرح داد وضع زندگي‌اش را و نوشت: « به خداوند سوگند كه زندان‌هاي ايران به مركز تخريب اعصاب و روان زندانيان تبديل شده‌اند، نه رئيس زندان، گوش شنوايي براي انتقاد دارد و نه فريادرسي پيدا مي‌شود. »
و اكنون احمدآقا باز هم برگشته همانجا. نگاهش تا اعماق روحم نفوذ مي‌كند و دلم مي‌لرزد براي او و براي همه‌ي آزاده‌گي‌هايش.
داستان اين پهلواني‌ها را از زبان آقاي بهنود هم بخوانيد

مسئولیت سلامت خانم سحابی با بازداشت‌کنندگان است
به نام خدا
هاله سحابی (قرآن پژوه و از فعالان سیاسی و اجتماعی و حوزه زنان)، دختر ۵۴ ساله مهندس عزت‌الله سحابی از شهروندانی است که در تاریخ ۱۴ مرداد به طور غیرقانونی بازداشت شده است. بنا به مشهودات افراد حاضر در صحنه ایشان توسط لباس‌شخصی‌ها به شدت مضروب و دستگیر شده و بوسیله یک ماشین با شماره شخصی که معلوم نیست متعلق به چه نهادی است، به مکان نامشخصی منتقل شده است.
شورای فعالان ملی – مذهبی ضمن اظهار تأسف از روندی که حاکمیت و دولت را بیش از پیش در برابر مردم قرار داده، برخوردهای خشونت‌بار توسط نیروهای غیررسمی و رسمی با شهروندانی که منتقد و معترض به انتخابات «و دولت ۲٣ خردادی» هستند، محکوم می‌کند و اعلام می‌دارد با توجه به بیماری دیابت خانم سحابی و زخمی شدن ایشان در هنگام دستگیری، سلامتی نامبرده به شدت تهدید می‌شود. ما خواستارآزادی فوری ایشان بوده و مسئولیت حفاظت از جان و سلامتی خانم هاله سحابی را برعهده نیروهای انتظامی و امنیتی میدانیم.
شورای فعالان ملی – مذهبی
۱۵ مرداد

نامه‌ به احزاب اصلاح‌طلب در مورد دادگاه فرمايشی
به نام خدا
اعضای محترم شورای مرکزی
حزب مشاركت ایران اسلامی
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی
مجمع روحانیون مبارز
حزب كارگزاران سازندگی
با سلام و آرزوی صبر، پایداری و مقاومت برای شما و همه‌ي اعضا و هواداران در شرایط سخت و دشوار کنونی. بی‌تردید برگزاری دادگاه فرمایشی‌، غیرقانونی و مغایر با موازین حقوق بشر که در آن حداقل موازین مندرج در آیین دادرسی کیفری رعایت نشده و قرائت بیانیه سیاسی به‌عنوان کیفرخواست علیه فعالان سیاسی ذره‌ای از اعتبار و منزلت آنان و اصلاح‌طلبان حاضر در دادگاه‌، نزد ملت ایران نمی‌کاهد. متاسفانه علیرغم نصایح و هشدارهای همه‌ي ما، طراحان و گردانندگان کودتا همچنان بر ادامه‌ی سیاست‌ها و برنامه‌های غیرقانونی و مغایر با منافع ملی اصرار می ورزند، و بر همین اساس مطابق رویه‌های تکراری و نخ نمای گذشته با فشار بر فعالان بازداشت شده در سلول‌های انفرادی، محاصره‌ی خبری آنان و اعمال شکنجه سفید، آنها را وادار به اعترافات غیرواقعی مطابق سناریوهای از قبل نوشته شده می‌نمایند.
ما بر این باوریم كه هرگونه اعتراف و تجدید نظر در پشت دیوارهای زندان و سلول‌های انفرادی و تحت فشار بازجوها، فاقد ارزش قانونی بوده و تنها نشان‌دهنده‌ی شرایط غیرانسانی‌ای است که بازداشت‌شدگان در آن به‌سر می‌برند. برخوردهای توهین‌آمیز با شخصیت‌هایی كه سه دهه است به نظام خدمت كرده‌اند، نشان‌دهنده‌ی عمق رویكرد تمامیت‌خواهانه‌ی طراحان این پروژه‌ی ضدملی است. كودتاچیان به خیال خود تصور می‌كنند با برگزاری این نمایش‌های مسخره و اصرار بر ادامه‌ی روش‌های یاد شده،می‌‌توانند اعتبار، اصالت و منزلت جنبش اعتراضی و مدنی کنونی را به چالش و پرسش كشند. «جنبش سبز» مستظهر به نیرو و قدرت مردم در عرصه عمومی و محصول بحران مشروعیت دولت است؛ بنابراین هرگونه تلاش برای ملكوك كردن آن و طرح اتهام وابستگی آن به كشورهای دیگر بر بنیادی باطل استوار است.
شورای فعالان ملی ـ مذهبی ضمن ابراز همدردی و همدلی با زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنان برای همه‌ی علاقمندان به ایران آباد، آزاد و توسعه یافته، آرزوی موفقیت و پیروزی داشته، خواستار آزادی هرچه سریعتر تمامی زندانیان سیاسی، و نیز رعایت موازین قانونی و حقوق بشر در محاكمات است.

شورای فعالان ملی ـ مذهبی
14/5/1388

علي آقاي معظمي عزيز چيزي نوشته درباره‌ي دوستان زنداني‌مان. بجز اشك ريختن چه مانده براي ما؟ چه رنج‌ها كه درجان ماست و خشمي كه زير خاكستر زنده است. چه خوب كه مي‌تواند بنويسد و من كه اين روزها اشك امانم نمي‌دهد و ناتوانم از نوشتن.

جلسه‌ي محاكمه علني نبود
ماجراي محاكمه‌اي كه امروز به مهمترين خبرايران مبدل شده است، از جنبه‌هاي مختلفي بررسي شده و نويسندگان و گويندگان هر كدام به شكلي آنرا ارزيابي كرده‌اند. بررسي‌هاي حقوقي كم نبوده. بخشي از اين نوشته‌ها در روزنامه اعتماد ملي امروز منتشر شد. نوشته‌ي دكترسيد محمد هاشمي( حقوقدان برجسته ايراني) و يادداشت‌هاي صالح نيكبخت و سيد محمد عليزاده طباطبايي.از طرفي برخي دوستان هم به جنبه‌هاي اخلاقي و احساسي ماجرا پرداخته‌اند و اينكه نوميد نبايد شد، كه سخني است كاملا درست و به زبان ديگر بايد «ايمان» داشت.
اظهارات آقايان ابطحي و عطريان‌فر چند بخش داشت كه مهمترين آن سخنانشان درباره‌ي تقلب در انتخابات است و به نظر مي‌رسد كه نمايش مزبور، صرفاً تلاشي است براي القاي اين امر كه تقلبي در انتخابات صورت نگرفته و اينهمه هياهو و اعتراض‌ها و خون‌هاي ريخته شده بدليل سوءتفاهمي نادرست بوده است. اما در ترتيب دادن اين نمايش، توجه نشده بود كه بر فرض محال اگر حرف‌هاي اين آقايان از روي اختيار هم بوده باشد، نمي‌تواند به معني نفي تقلب محسوب شود. تنها چيزي كه از اين سخنان درمي‌آيد آن است كه آقايان ابطحي و عطريان‌فر بعد از ماه‌ها حبس به اين نتيجه رسيده‌اند كه تقلبي نشده است.
براي رسيدگي به اين مسأله كه آيا تقلبي شده يا نشده، دادگاهي جداگانه و «بي‌طرف و مستقل» لازم است كه به شكايت‌ها و شواهد رسيدگي كند، تا معلوم شود اين ادعا درست است يا نه. و تا وقتي چنين دادگاهي تشكيل نشده درباره‌ي صحت و سقم تقلب نمي‌توان سخني حقوقي گفت. اما به‌لحاظ فردي چون آقايان خاتمي و موسوي رسماً از تقلب در انتخابات و كودتاي «مخملي» سخن گفته‌اند، ما بايد بين راستگويي وزارت كشور آقاي احمدي‌نژاد از يك طرف و راستگويي سيد محمد خاتمي و مير حسين موسوي يكي را انتخاب كنيم. و البته معلوم است كه مردم چه كساني را راستگوتر مي‌دانند.
اما هدف از اين نوشتار كوتاه بيان نكته‌اي «جزئي»! اما مهم است. ميرحسين موسوي امروز بيانيه‌اي داده و در آن تأكيد كرده است : « از دادگاهی که همه چیزش تقلبی است انتظار دارند عدم وقوع تقلب در انتخابات را اثبات کند.» شاهد اين سخن را ديروز، تلوزيون ايران بارها پخش كرده است. محمد علي ابطحي در جايي از سخنان خود كه درباره‌ي اسم رمز «تقلب» سخن مي‌گويد ناخواسته اعلام مي‌كند: « ...من تقلب رو ديروز در بين جمع دوستاني كه همينجا بودن باهاشون صحبت مي‌كردم.. »
اين سخن به اين معني است كه روز قبل از آن هم «در بين جمع دوستان» و در «همانجا» جلسه‌اي بوده است. و شايد روزهاي قبل از آن؟ و از كجا معلوم كه اين فيلم ضبط شده مربوط به جلسه ديروز باشد؟ دادگاه كه علني نبود و البته نمايش آن بصورت علني، نياز داشت كه گروهي از دوستان در دادگاه حاضر باشند. اكنون مي‌توان سناريو را حدس زد.
احتمالا اين نمايش بارها تمرين شده است. ممكن است در روزهاي اول متهمان ندانسته‌اند كه دادگاه نمايشي است و حرفهاي ديگري زده باشند، و بعد كه ماجرا معلوم شد، به ناچار به بازي تن داده‌اند. ممكن هم هست كه از ابتدا مي‌دانستند ماجرا چيست و شايد به همين دليل برخي‌ها نبودند. مثل تاج‌زاده يا حجاريان؛ آيا آنها حاضر به شركت نبودند يا براي برنامه‌اي ديگر نگاه داشته شده‌اند؟
اگرچه پاسخ اين پرسش‌ها شايد به اين زودي مشخص نشود، اما پاسخ يك پرسش از سخنان ابطحي كاملا مشخص است: جلسه‌ي محاكمه علني نبود. و از آن جالبتر نكته‌اي است كه از ابتداي اين حادثه‌ي بزرگ و در همه‌ي برنامه‌هاي نمايشي؛ وجود دارد: هرچقدر هم كه دقت شده، باز هم «گاف» كم نبوده است.