...
اين روزها ماجراي اهانت به حضرت محمد رسول الله سيد المرسلين که نامش بلند و پيامش جاودان باد، هر روز بزرگتر وبزرگتر مي شود. جايي خواندم که تا امروز در اين ماجرا ده نفري کشته شده اند.اين ماجرا نفرت انگيز است و دريغ هاي بسيار دارد. مي دانم که رسول بزرگ ما هرگاه که اهانتي به او شد با بخشش از آن اهانت گذر مي کرد. و مگر نه اينکه يکي از شاخصه هاي آنکسي که ايمان دارد آنست که از امور بيهوده و لغو دوري مي کند:« عن الغو معرضون»؟ با بخشش و محبت صداي دعوت حضرتش بلندتر مي‌شود و مگر همين کينه جويي ها و نفرت پرکني ها نيست که بهانه‌اي شده براي سرکوب مسلمانان و تحقير آنان؟ در اين خشونت ها چيزي جز جسارت بيشتر مدعيان و از دست رفتن جان آدميان آيا بدست آمده است؟ و مگر نه ايکه پيامبر بزرگ اسلام در حسن خلق و مکارم اخلاق سرآمد ابنا بشر بود؟ اين رفتارها و دميدن بر تنور تندروي يا از کج فهمي و جهل است يا برنامه ريزي شده و براي کاري و هدفي ديگر. هزار دريغ که به نام محمد مصطفي(ص)جنايت ميکنند. دامان او از گزند اين مدعيان دور باد که دور است.

دوست داشتم امضاي من هم در اين نامه باشد که خبرم نشده بود.